Yüzeydeki öfke

Bir toplantıda iş arkadaşınıza ters bir çıkış yapıyor, hemen ardından özür diliyorsunuz; bedeniniz hâlâ sıcak ve gergin. Sonra notlarınızın, yaptığınızı hatırlamadığınız öfkeli kırmızı düzeltmelerle dolu olduğunu fark ediyorsunuz.

Rüya, sisteminizde zaten var olan ama yalnızca dolaylı yoldan (alınganlık, küçük çatışmalar ve gerçekliği “düzeltme” yoluyla) ortaya çıkmasına izin verilen öfkeyi dışa vurur. Hemen ardından gelen özür, öfkenin korumaya çalıştığı daha derin ve daha eski duyguyu bastırarak çatışmayı yönetmeye çalıştığınıza işaret edebilir.

Ocağın kendiliğinden tıkırdayarak yandığı bir mutfakta bir aile üyesiyle tartışıyorsunuz; sanki ortam sizi daha da öfkelendiriyor. Sonunda bağırmayı bıraktığınızda oda sessizliğe gömülüyor ve hissettiğiniz rahatlama kısa sürede korkuya dönüşüyor.

Kontrol edilemeyen “ocak”, öfkeyi otomatik olarak tetikleyen stresi yansıtır. Rahatlamanın ardından gelen korku çoğu zaman altta çözülmemiş bir gerilime işaret eder; öfke geçici bir boşalım olur ve sizi kaçındığınız şeyle yüz yüze bırakır.

Araba kullanıyorsunuz ve her kırmızı ışık size hakaret gibi geliyor; elinizi direksiyona vuruyorsunuz, sonra yalnızken yaptığınız hareketin aynısını tekrarladığınızı fark ediyorsunuz.

Bu, öfkeyi alışkanlık hâline gelmiş başa çıkma biçimine bağlar: engellendiğinizi hissettiğinizde kontrolü yeniden kazanmak için yoğunluğa başvurmak. Yalnızken de tekrarlanan bu hareket, öfkenin yalnızca kişi ya da durumla ilgili olmadığını, hayal kırıklığını nasıl düzenlediğinizle de ilgili olduğunu düşündürür.