Yüzeysel sevgi

Biri sizi sıcak bir battaniyeye sarıp güvende olduğunuzu söylüyor, ama yüzünü hatırlayamıyorsunuz. Rahatlık hissediyorsunuz, yine de bu sevginin gerçek olduğuna dair kanıt aramayı sürdürüyorsunuz.

Güvence olarak gelen ama tanıdıklıktan yoksun sevgi, tam bir güven olmadan bağlanma arzusuna işaret eder. Kanıt aramak, karşılanmamış duygusal ihtiyaçlara işaret eder; zihniniz yalnızca sevgi değil, tutarlılık da istiyor olabilir.

“En iyi eş/evlat/arkadaş” olduğunuz için övülüyorsunuz ve minnetle içiniz ışıldıyor. Övgü kesildiğinde ise ani bir boşluk hissediyor ve yeniden reddedileceğinizden endişe ediyorsunuz.

Bu, sevginin kalıcı bir bağdan çok bir onay olarak yaşandığını gösterir. Övgüden sonra gelen düşüş güvensizliğe işaret eder: sevgi, performansa ya da hoşnut etmeye bağlı gibi hissettirir.

Kalabalık bir yerde birine ellerinizi uzatıyorsunuz ve avuçlarınızın arasında kalp biçiminde bir ışık beliriyor. Karşınızdaki uzandığı anda ışık yok oluyor ve kendinizi küçük hissediyorsunuz; sanki bu bağ hiç sayılmamış gibi.

Kalp biçimli ışığın belirip kaybolması, tam olarak güvenilmeyen bir karşılık görme özlemini düşündürür. Sevginin tutarsız hissedildiği geçmiş deneyimlere işaret edebilir; bu yüzden iç dünyanız karşılıklılığa inanmakta zorlanır.