Aura

Aynada vücudunuzun çevresinde parlak, sürekli değişen bir renk fark ediyorsunuz. Konuştuğunuzda aura parlıyor, sustuğunuzda sönükleşiyor ve renkleri kontrol edemediğinizi fark ediyorsunuz.

Bu, başkaları tarafından nasıl algılandığınıza ve sesinizin sosyal kimliğinizi nasıl etkilediğine dair artan bir öz farkındalığa işaret eder. Auranın kontrol edilememesi, özgünlükle ilgili bir kaygıyı düşündürür: kendinizi kaybetmeden net biçimde görülmek istemek.

Kalabalık bir odada insanlar auranıza sanki bir sergi nesnesiymiş gibi bakmaya devam ediyor. Uzaklaşmaya çalıştığınızda aura sizi takip ediyor ve herkes ruh halinizi “okuyabiliyormuş” gibi kendinizi açıkta hissediyorsunuz.

Aura aracılığıyla izlenmek çoğu zaman duygusal olarak şeffaf olma ya da yanlış anlaşılma korkusunu yansıtır. Psikolojik açıdan sınırlarla ilgili bir stresi gösterebilir; zihniniz içsel duyguları görünür sinyallere çeviriyor olabilir.

Auranız çatlak ya da dumanlı görünüyor ve çocukluğunuzdaki siz, onu bir mum gibi üflemeye çalışıyor. Her nefeste duman dağılıyor, ancak çocuk auranın kusursuz olmamasından dolayı hayal kırıklığına uğramış görünüyor.

Çatlaklar ya da duman kimlik kararsızlığını simgeleyebilir: sizde incinmiş ya da uyumsuz hisseden yönler olabilir. Aurayı onarmaya çalışan çocuk, nazik bir duygu düzenlemeye ve iyileşmeye dair gerçekçi beklentilere duyulan ihtiyaca işaret eder.