İç çocuk

Kendinizin küçük bir halini bir masanın altına saklanmış, elinde bir mum boyayla bulursunuz. Yanlarına oturduğunuzda rahatlarlar ve size şimdiye kadar kimseye göstermeye cesaret edemedikleri bir resmi gösterirler.

Saklanan iç çocuk, sessizlikle korunmuş bir yaratıcılığa ve kırılganlığa işaret eder. Mum boya ve resim, belki de bıraktığınız bir ifade biçimini gösterir; psişeniz sizi özgün oyunla ve duygusal gerçekle yeniden bağ kurmaya çağırıyor.

Bir okul koridorunda yürüyorsunuz, ama dolapların içinde yetişkin hayatınızdan sahneler var. Bir dolabı açtığınızda genç halinizin size el salladığını ve “yardıma ihtiyacın yokmuş gibi davranmayı bırak” dediğini görürsünüz.

Yetişkin sahneleri barındıran dolaplar, erken dönem ihtiyaçlarının bugünkü başa çıkma biçimlerinin içinde hâlâ var olduğunu yansıtır. Rol yapmayı bırakma isteği, gerilemenin bir geri çekilme olarak değil, artık farklı biçimde karşılanabilecek bağımlılık ihtiyaçlarına dönüş olarak ortaya çıktığını düşündürür.

Dairenizde bir oyun parkı belirir ve kaydırak, iç çocuğun elini tutana dek fazla diktir. Onun güvenle aşağı inmesine yardım ederken hem daha sakin hem de daha yetkin hissedersiniz.

İç çocuğun güvenle aşağı inmesine yardım etmek, zor anlarda kendinizi terk etmek yerine düzenlemeyi öğrenmeyi simgeler. Güvensizden başa çıkılabilir olana geçiş, şefkatin bütünleşmesine işaret eder: yetişkin yanınız artık çocuğun ihtiyaç duyduğunu sağlayabilir.