Okşamak

Kendi kolunuzu yavaşça okşuyorsunuz ve tenizden yayılan bir sıcaklık hissediyorsunuz; ne kadar nazik hareket ederseniz göğsünüzdeki sıkışma o kadar azalıyor ve odanın ışığı yumuşuyor.

Bu durum çoğunlukla kendini yatıştırmayı ve kendini kabul etmeyi simgeler; psişeniz kendini teselli etmeyi öğreniyor olabilir. Göğüsteki sıkışmanın azalması, bedeninizin cezaya değil güvenceye ihtiyaç duyduğunu fark ettiğini düşündürür.

Pek tanımadığınız biri hiçbir şey söylemeden saçınızı okşuyor; ağlamaya başlıyorsunuz, sonra bunun üzüntüden değil, artık bir rol oynamak zorunda olmamanın verdiği rahatlamadan kaynaklandığını fark ediyorsunuz.

Dışarıdan gelen dokunuş, kendinize istemeye izin vermediğiniz ilgiyi almayı temsil edebilir. Psikolojik açıdan Çocuk arketipini vurgular; yani hiçbir şey talep etmeyen bir sevgiye ve duygusal güvenliğe duyulan özlemi.

Karanlık, gölgemsi bir figürün omzunu okşuyorsunuz ve figür yaşlanmış, bitkin bir size dönüşüyor; sanki sonunda teselliyi hak ettiğine inanmışsınız gibi elinize yaslanıyor.

Bu, kendinizin ihmal edilmiş bir yanıyla bütünleşmeye işaret eder. Okşama, kamusal benliğiniz ile yargıya değil şefkate ihtiyaç duyan özel benliğiniz arasında bir köprüye dönüşür.