Depo

Bir deponun kapısını açıyorsunuz ve etiketli kutularla dolu raflar görüyorsunuz: anılar, duygular ve eski mektuplar. Önce meraklanıyor, sonra bunalıyorsunuz.

Depo, zihnin saklandığı yeri, yani anıların ve duyguların nasıl depolanıp geri getirildiğini temsil eder. Psikolojik açıdan geçmişi keşfetmeye hazır olduğunuzu düşündürür. Ancak hacim bir anda fazla gelebilir; bu da ilerleyişi ayarlamayı ve ayırt etmeyi gerektirir.

Depoda ihtiyacınız olan şeyi bulamıyorsunuz. Her kutuya uzandığınızda ya kayıp çıkıyor ya da yerine benzer başka bir şey konmuş oluyor.

Bu, belirli anılara ya da duygulara ulaşmakta yaşanan güçlüğü yansıtabilir: kaçınma, bastırma ya da hatırlamadaki boşluklar. Kesinliği zorlamak yerine nazik bir sorgulamaya duyulan ihtiyaca işaret edebilir.

Düzenbaz bir figür, deponun anahtarı karşılığında sizden bir şey takas etmenizi istiyor. Neyi vermeye razı olduğunuza ve neyi reddettiğinize siz karar veriyorsunuz.

Bu takas, yeniden ziyaret etmeye hazır olduğunuz şeylerin çevresindeki sınırları öne çıkarır. Psikolojik açıdan kendi geçmişiniz üzerindeki denetimi pazarlıkla belirlediğinizi düşündürür: güvenliğinizden ödün vermeden size yarayanı seçersiniz.