Sarkıt

Sarkıtların berrak bir havuza yavaşça damladığı bir mağara tavanının altında duruyorsunuz ve damlama ritmi nefesinizle örtüşüyor.

Yavaş damlama, duyguların ya da deneyimlerin bir anda gelmek yerine zaman içinde sessizce biriktiğini düşündürür. Nefesinizle örtüşmesi, bedeninizin bu kademeli süreçle eş zamanlı çalıştığını gösterir; psişeniz eninde sonunda gelecek bir boşalmaya ya da fark edişe hazırlanıyor olabilir.

Hemen tepenizde bir sarkıt oluşuyor ve eskisinden daha hızlı büyüyor; yaklaştıkça hem sıkıştırıcı bir korku hem de büyülenmişlik hissediyorsunuz.

Tepede asılı duran bir sarkıt çoğunlukla farkındalığınızda “büyüyen” çözülmemiş bir meseleyi simgeler. Korkuyla birlikte gelen büyülenmişlik, hem gerçeğe doğru çekildiğinizi hem de onun sizden neler isteyebileceği konusunda temkinli olduğunuzu gösterebilir.

Bir sarkıtı kırıyorsunuz ve parçalara ayrılıyor; parçalar yere parıldayan taşlar gibi saçılıyor.

Sarkıtı kırmak, uzun süredir oluşmuş bir örüntüyü kesintiye uğratmaya işaret eder; belki de yavaş yavaş kaynayan bir kaygıyı ya da beklentiyi sonlandırmaktır. Parıldayan parçalar, korktuğunuz “ağırlığın” kullanılabilir bir içgörüye dönüşebileceğini keşfedebileceğinizi düşündürür.