Ağız

Konuşmaya çalışırsınız, ama ağzınız yoğun bir tükürükle dolar ve her sözcük boğuk çıkar. Önce utanç, sonra öfke hissedersiniz ve söylemek istediğinizi söyleyememiş olma duygusuyla uyanırsınız.

Ağız ifadeyi simgeler ve tıkanma imgeleri çoğunlukla bastırılmış duygulara ya da kısıtlanmış iletişime işaret eder. Utanç ve öfke duyguları, bir yandan dürüstlük talep ederken bir yandan da sonuçlarından korkuyor olabileceğinizi düşündürür.

Yemek yemek için ağzınızı açarsınız, ama yiyecek yerine üzerinde yazı bulunan küçük kâğıt parçalarını yutarsınız. Sessizce okurken, sahip olmayı seçmediğiniz düşünceleri “sindirmekte” olduğunuzu fark edersiniz.

İstenmeyen yazıları yutmak, başkalarının beklentilerini ya da anlatılarını içine almayı temsil edebilir. Psikolojik açıdan bu, kendi gerçeğinizi içselleştirmeye zorlandığınız şeylerden ayırarak sesinizi geri kazanma ihtiyacına işaret eder.

Ağzınız normaldir, ama boğazınız sıkışırken bir yandan gülümsediğinizi fark edersiniz. Sonunda dürüst tek bir cümle söylediğinizde, havanın geri dönmesi gibi gelir ve bedeniniz hemen gevşer.

Gerginlik varken gülümsemek çoğunlukla maske takmayı, yani duygular içeride sıkışıp kalmışken sakin görünmeyi yansıtır. Dürüst cümleden sonra gelen rahatlama, açık sözlü iletişimin düzenleyici ve onarıcı olabileceğini gösterir.