Kanepe

Bir kanepeye uzanmışsınız ve bedeninizin sonunda kasılmayı bıraktığı, ağır bir rahatlama hissediyorsunuz. Sonra biri ışıkları kapatıyor ve yalnız olmadığınızı fark ediyorsunuz; rahatlığınız sizi savunmasız kılıyor.

Kanepe çoğu zaman duygusal desteği ve dinlenmeye verilen izni yansıtır. Yalnız olmadığınızı fark etmek, bir sonraki katmanın güven olduğunu düşündürür: rahatlığa izin vermek, bağımlılık, açığa çıkma ya da rahatlamışken yargılanma korkularını gündeme getirebilir.

Kendinizin çocuk boyutundaki halini kanepeye oturtmaya yardım ediyorsunuz ve üzerine bir battaniye sarıyorsunuz. Çocuk, uyanıkken kabul etmekten kaçındığınız bir konuda sizden güvence istiyor.

Çocuk benlikle birlikte görülen kanepe imgesi; bakım, güvence ve duygusal işleme gibi içsel duygusal ihtiyaçlara işaret eder. Çocuğun sorusu, çözülmemiş meselenin yalnızca oyalanmayı değil, aynı zamanda teselli ve gerçeği de aradığını gösterir.

Kanepe dengesizleşiyor; ağırlığınızı her kaydırışınızda biraz çöküyor. Yine de oturmaya çalışıyorsunuz, ta ki yardım istemeniz ya da kendinizi taşıma biçiminizi değiştirmeniz gerektiğini fark edene kadar.

Dengesiz bir kanepe yetersiz desteği simgeler: sürdürülebilir olmayan bir duygusal dayanma biçimidir. Psikolojik açıdan bu, gerçek destek aramak, beklentileri gözden geçirmek ya da sisteminizin şu an dengeleyemediği bir rahatlığı zorlamaktan vazgeçmek için bir çağrı olabilir.