Kolektif yas

Herkesin sessizce ağladığı bir kamusal meydandasınız ve nedenini bilmiyorsunuz. Yine de bedeniniz sanki o kaybı tanıyormuş gibi tepki veriyor, siz ağlamaya başlarken yabancılar bakışlarınızı yumuşakça karşılıyor.

Kolektif yas çoğu zaman empatik bir yankılanmaya işaret eder: sinir sisteminiz, kişisel ayrıntılara sahip olmasanız bile toplumsal acıyı içine çeker. Nedeninin bilinmemesi, yasın “havada” olabileceğini düşündürür; bu da belirli bir açıklamadan çok, yasın kabul edilmesini gerektirir.

Rüyada bir anıtın önünde bir grupla birlikte duruyorsunuz, ama anıt sürekli farklı çağlara ve farklı davalara dönüşüyor. Bunalıyorsunuz, sonra nefesinizin dengelendiği ve o anda var kalabildiğiniz bir an buluyorsunuz.

Sürekli değişen anıtlar, yasın tek bir olaydan daha geniş olduğunu, tarihe, kültüre ya da aile örüntülerine uzandığını gösterir. Yeniden bulduğunuz dengelilik, psişenizin duygu seline kapılmakla duyguyu bilinçli biçimde taşımak arasındaki farkı öğrendiğini düşündürür.

Birini teselli etmeye çalışıyorsunuz, ama elleriniz duman gibi içinden geçiyor. Durumu düzeltmeye çalışmaktan vazgeçip yalnızca yanına oturduğunuzda oda ısınıyor ve ağlama daha az keskinleşiyor.

Bu rüya, yas sistemik ya da kuşaktan kuşağa aktarılmış olduğunda kontrolün sınırlarını yansıtabilir. Yanına oturduktan sonra gelen sıcaklık, iyileşmenizin sorunu çözmekten çok yanında olmaktan ve dayanışmadan geçebileceğini ima eder.